а) Аз сабаби ҳифзи ҳайвонот, ҳоло муштариёни бештар ва бештар мехоҳанд рӯймоли сунъии енот ва пӯсти рӯбоҳро, ки арзон ва инчунин бо тарҳи мӯд, сифати хуби пӯст бо намуди табиӣ ва ламси он харидорӣ кунанд.

б. Пӯсти сунъии енот ва рӯбоҳи мо аз нахи арилии баландсифати воридотии Ҷопон истеҳсол карда мешаванд, аввал мо нахи арилиро ба рангҳои гуногуне, ки муштарӣ мехоҳад, ранг мекунем, сипас нахро ба риштаи арилӣ шона мекунем ва сипас риштаи арилиро ба мошини бофандагии бофтаи худ меандозем, пас аз бофтан, мо тӯдаро бурида, сайқалдиҳӣ ва коркарди комилро анҷом медиҳем, то енот ва пӯсти сунъии баландсифат ба даст орем.

в) сипас мо аз енот ва пӯсти рӯбоҳи сунъии худ рӯймолҳои мӯйдорро бо шакл ва андозаҳои гуногун бурида ва дӯхтем.

г. бо сифати хуб, бофтаи нозук, дурахши табиии мӯй, ламси нарм ва ҳамвор, рӯймоли енот ва рӯймоли сунъии мо ба рӯймоли табиии мӯй хеле монанд ба назар мерасад.

д. ҳоло рӯймоли енот ва рӯймоли пӯсти рӯбоҳи сунъии мо дар бозорҳои Аврупо, ИМА ва Австралия бо миқдори хуби фармоиш маъруфият ва фурӯши гарм пайдо кардаанд.